عوض شدم...من دیگه اون ادم قبل نیستم.....

تو درس ...تو کار... حتی تو عشق و دوس داشتن...خسته شدم از بس که........حس بدی دارم...حس پوچی...بی ارزشی...تنهایی در عین اینکه دورت شلوغه...حس نامریی بودن...اشک نداشتن...فقط نگاه کردن...فقط تو خودت ریختن.....حس بی پناه بودن....ترسیدن...ترسیدن... ترسیدن...

میگن ادما زمانی که یه چیزیو دارن اما میدونن مال اونا نیست تو دردناک ترین حالت ممکن زندگی میکنن...تو تلخ ترین حالت روحی...

کتاب تنها چیزیه که مرسی نداره....این جمله ای هس که یکی از مامانا خطاب به بچش که در جواب مادرش برای خرید کتاب گف مرسی رو شنیدم وبسی خوشمان امد....

جمله بندیم از بیخ وبن اشتباهه ....خودم میدونم...